{"id":684,"date":"2020-11-02T18:48:33","date_gmt":"2020-11-02T18:48:33","guid":{"rendered":"http:\/\/livetest.sprinterzy.com\/blog\/?p=684"},"modified":"2020-11-16T00:00:36","modified_gmt":"2020-11-16T00:00:36","slug":"to-jak-uderzamy-stopa-o-ziemie-ma-niebagatelny-wplyw-na-szybkosc","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/livetest.sprinterzy.com\/blog\/to-jak-uderzamy-stopa-o-ziemie-ma-niebagatelny-wplyw-na-szybkosc\/","title":{"rendered":"To jak uderzamy stop\u0105 o ziemi\u0119 ma niebagatelny wp\u0142yw na szybko\u015b\u0107."},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t

<\/p>\n

Sprinter \u015bwiatowej klasy amortyzuj\u0105c upadek na ziemi\u0119, absorbuje 5-krotno\u015b\u0107 masy cia\u0142a w czasie biegu na pe\u0142nej pr\u0119dko\u015bci. Przetacza wi\u0119c od 400 kg do nawet p\u00f3\u0142 tony masy. Czy pod takim ci\u0119\u017carem jest mo\u017cliwe, aby jego kontakt z pod\u0142o\u017cem trwa\u0142 0.087 sekundy, czyli mniej od czasu mrugni\u0119cia okiem?<\/strong><\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

Ot\u00f3\u017c jest to mo\u017cliwe, a kobiety s\u0105 w tym elemencie nawet szybsze od m\u0119\u017cczyzn, bo czas ich kontaktu z pod\u0142o\u017cem wynosi cz\u0119sto mniej, ni\u017c 0.083 sekundy. Skoro jednak czas lotu dla kobiet i m\u0119\u017cczyzn jest taki sam i zarazem jest d\u0142u\u017cszy od czasu kontaktu z pod\u0142o\u017cem, to na czym nale\u017cy skupi\u0107 si\u0119 w czasie biegu? Na locie, czy kontakcie z ziemi\u0105? “Mo\u017cesz poprawi\u0107 wszystkie parametry sprintu, jakie chcesz, ale je\u015bli nie mo\u017cesz wytworzy\u0107 si\u0142y w kierunku ziemi, nigdy nie osi\u0105gniesz optymalnej pr\u0119dko\u015bci” -komentuje DJ Edwards. W badaniach Weyanda wykazano, \u017ce r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy elit\u0105, a sprinterami na poziomie 10.6 sekundy polega na szybko\u015bci i sile z jak\u0105 potrafimy uderzy\u0107 o bie\u017cni\u0119.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

\u017beby przej\u015b\u0107 dalej musimy jednak odpowiedzie\u0107 na pytanie z wprowadzenia. Jak to mo\u017cliwe, \u017ce sprinter amortyzuje tak du\u017c\u0105 wag\u0119 i nie zapada si\u0119 pod ci\u0119\u017carem w\u0142asnego cia\u0142a? Posiada zdolno\u015b\u0107 generowania ogromnych si\u0142 w kr\u00f3tkim czasie, co wynika zar\u00f3wno z genetyki, jak i z wytrenowania. Ka\u017cdy sprinter czytaj\u0105cy ten artyku\u0142 posiada niesamowit\u0105 zdolno\u015b\u0107 przeciwstawienia si\u0119 si\u0142om jakie wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z uderzeniem. Nie ka\u017cdy jednak potrafi tym si\u0142om nada\u0107 odpowiedni wektor, przez co gubimy tysi\u0119czne cz\u0119\u015bci sekundy. Trzeba wiedzie\u0107, \u017ce najlepsi pchaj\u0105 si\u0119 w g\u00f3r\u0119 w 0.032 sekundy (czasu podparcia) i potrafi\u0105 skumulowa\u0107 tak du\u017co energii, \u017ce na ka\u017cdym kroku s\u0105 w stanie wyrwa\u0107 ci\u0119\u017car ponad 400 kg! Reszt\u0119 czasu podporu to jest 0.048 sekundy przeznaczaj\u0105 na wyobrazmy to sobie… p\u00f3\u0142przysiad z 400 kilogramami na jedn\u0105 nog\u0119!<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

Sprint na dystansie ma charakter pionowy. To paradoksalne, bowiem przemieszczamy si\u0119 w prz\u00f3d. Ten pionowy charakter wynika jednak z si\u0142 jakie generujemy w czasie przy\u0142o\u017cenia stopy do ziemi. W poziomie walczymy z oporem powietrza, ale pionowo dzia\u0142a na nas ogromna si\u0142a grawitacji. Aby podnie\u015b\u0107 ci\u0119\u017car 300 -470 kg na jedn\u0105 nog\u0119 (!) musimy wygenerowa\u0107 ogromn\u0105 si\u0142\u0119 pionow\u0105. Owszem musimy to zrobi\u0107, bo przecie\u017c biegniemy, ale sprinterzy r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 od siebie mechanik\u0105 wykonania. Trenerzy i zawodnicy mog\u0105 sprzecza\u0107 si\u0119, kt\u00f3re \u0107wiczenie na si\u0142owni poprawi ich si\u0142\u0119 odbicia, ale \u017cadne, ABSOLUTNIE \u017cadne \u0107wiczenie z si\u0142owni nie zast\u0105pi czystego sprintu. To s\u0105 zupe\u0142nie inne pr\u0119dko\u015bci.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

Prze\u015bledzmy to na przyk\u0142adzie fazy odbicia. Poni\u017cej detale mechaniczne jakimi r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 od siebie Bolt i Lemaitre:<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

\"\"<\/figure>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

W ca\u0142ej posturze Jamajczyka wida\u0107, \u017ce skupia si\u0119 on na oddzia\u0142ywaniu pionowym. Jego biodro jest wy\u017cej, stopa zgi\u0119ta grzbietowo, rami\u0119 skierowane do g\u00f3ry. Tak\u017ce og\u00f3lne spojrzenie na r\u00f3wnolegle u\u0142o\u017cone golenie, daje pogl\u0105d na to, ku jakiemu kierunku d\u0105\u017c\u0105. To s\u0105 detale i gdyby\u015bmy mieli ocenia\u0107 ile setnych sekundy mo\u017cna zyska\u0107, to ciekawej odpowiedzi dostarcza Ralph Mann, kt\u00f3ry wnioskuje, \u017ce na samej tylko poprawie odleg\u0142o\u015bci kolan mo\u017cna zyska\u0107 0.005 sek. na ka\u017cdym kroku! Powy\u017cej widzimy jednak elit\u0119, a gdyby tak prze\u015bledzi\u0107 sylwetki wielu innych sprinter\u00f3w?! R\u00f3\u017cnice obserwujemy na co dzie\u0144, polska czo\u0142\u00f3wka ma du\u017ce braki w mechanice, a cz\u0119sty pogl\u0105d na m\u0142odzie\u017c daje cz\u0119sto wr\u0119cz pora\u017caj\u0105cy obraz brak\u00f3w mechanicznych. Mo\u017cna odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie, \u017ce polscy trenerzy ucz\u0105 sprinter\u00f3w porusza\u0107 si\u0119 w poziomie na ca\u0142ym dystansie, tak jakby nie brali pod uwag\u0119 ogromu si\u0142 z jakimi oni walcz\u0105.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

Prowadzi to nie tylko do strat czasowych, ale powoduje cz\u0119ste wady posturalne jak np. przodopochylenie miednicy. Kiedy widzimy m\u0142odzie\u017c szkoln\u0105 jest to niestety zbyt cz\u0119sty widok. Mechanika ma ogromne znaczenie nie tylko dla szybko\u015bci, ale w og\u00f3le dla zdrowia. Kariera sprintera, kt\u00f3rego uczy si\u0119 od pocz\u0105tku w\u0142a\u015bciwego wzorca trwa d\u0142u\u017cej. Jego spos\u00f3b poruszania si\u0119 na co dzie\u0144 jest tak\u017ce inny od tego z jakim porusza si\u0119 zniszczony mechanicznie zawodnik. Uczenie “w poziomie” prowadzi m.in. do nadmiernego wyd\u0142u\u017cania kroku, co opisywali\u015bmy w artykule pt: “Overstriding. Hamulec post\u0119pu”.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

Wr\u00f3\u0107my jednak do tego, co jest istot\u0105 tego artyku\u0142u, a mianowicie do l\u0105dowania. To na nim skupia si\u0119 bowiem najwa\u017cniejsza r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy elit\u0105, a reszt\u0105 \u015bwiata. Stuart McMillan por\u00f3wnuje uderzenie o ziemi\u0119 do uderzenia pi\u0119\u015bci\u0105. Otwarta d\u0142o\u0144 nie wywo\u0142a takich samych skutk\u00f3w, co d\u0142o\u0144 \u015bci\u015bni\u0119ta. Bokserzy nie walcz\u0105 “plaskaczami”. Przyjmuj\u0105 tak\u0105 pozycj\u0119, kt\u00f3ra gwarantuje najsilniejsze oddzia\u0142ywanie na przeciwnika. Podobnie sprinterzy, kt\u00f3rzy tu\u017c przed kontaktem z ziemi\u0105 wymuszaj\u0105 odpowiedni\u0105 pozycj\u0119 stopy, co w \u017cargonie nazywamy “zadzieraniem”. Wielu osobom wydaje si\u0119, \u017ce sprinterzy biegaj\u0105 na \u015br\u00f3dstopiu, podczas gdy w czasie pe\u0142nego podparcia kontakt z bie\u017cni\u0105 ma ca\u0142a stopa. Wyj\u0105tkiem jest faza przyspieszenia. Na dystansie kiedy si\u0142y s\u0105 wi\u0119ksze, tak\u017ce inaczej zachowuje si\u0119 stopa. Ale samo zgi\u0119cie grzbietowe, wymaga treningu i przyj\u0119cia \u015bwiadomo\u015bci potrzeby tego ruchu.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

Silniejsze uderzenie to lepszy i natychmiastowy zwrot energii. Czas kontaktu z pod\u0142o\u017cem opr\u00f3cz si\u0142y uderzenia, to kolejna r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy elitarnymi, a reszt\u0105. Si\u0142a uderzenia, jak i jej k\u0105t maj\u0105 wp\u0142yw na czas podparcia stopy. Ken Clark opisuje si\u0142y w sprincie jako “uderzanie m\u0142otem o ziemi\u0119. Podobnie Nick Saluppo: ” Podczas sprintu nie mo\u017cesz po prostu pozwoli\u0107 stopie opa\u015b\u0107 na ziemi\u0119, musisz sprawi\u0107, aby ona uderzy\u0142a o ziemi\u0119”. De Weese w swojej ikonografice tak\u017ce przytacza w\u0105tek m\u0142otka i sprintera:<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

\"\"<\/figure>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

To jak uderzamy ma znaczenie. Ka\u017cdemu z nas \u0142atwo jest wyobrazi\u0107 sobie uderzanie m\u0142otkiem w gw\u00f3\u017ad\u017a. Wymaga to nie tylko (odpowiedniej) si\u0142y, ale i precyzji. Podobnie z bieganiem. Nie sztuk\u0105 jest po prostu upa\u015b\u0107. Trzeba umie\u0107 robi\u0107 to z g\u0142ow\u0105. Sp\u00f3jrzmy na poni\u017csze zdj\u0119cia:<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

\n
    \n
  • \n
    \"\"<\/figure>\n<\/li>\n<\/ul>\n<\/figure>\n

    <\/p>\n

    <\/p>\n

    Widzimy sprinter\u00f3w na r\u00f3\u017cnych wysoko\u015bciach. Punkt wsp\u00f3lny to zgi\u0119ta grzbietowo stopa. Je\u015bli przyjrzymy si\u0119 bli\u017cej, to wida\u0107 tak\u017ce zgi\u0119cie palucha. To wszystko ma na celu wywo\u0142anie wcze\u015bniejszego napr\u0119\u017cenia. W tym punkcie wyobra\u017amy sobie spr\u0119\u017cyn\u0119, kt\u00f3r\u0105 \u015bciskamy, a nast\u0119pnie gwa\u0142townie puszczamy. To samo ze stop\u0105. Nast\u0119puje wczesne napr\u0119\u017cenie, a nast\u0119pnie zwrot mocy na skutek odruchu miotatycznego. Zachowanie stopy to jedno, drugie to si\u0142a. W tym miejscu wyobra\u017amy sobie pi\u0142k\u0119 do tenisa, kt\u00f3r\u0105 swobodnie opuszczamy i tak\u0105, kt\u00f3r\u0105 rzucamy o ziemi\u0119. Im silniej przy\u0142o\u017cymy si\u0142\u0119, tym wi\u0119kszy zwrot energii uzyskamy. I teraz przechodzimy do meritum, bo z pewno\u015bci\u0105 wielu my\u015bli, \u017ce przecie\u017c to ruchy niezale\u017cne od \u015bwiadomo\u015bci i takie same dla ka\u017cdego. Ot\u00f3\u017c nie. Naturaln\u0105 reakcj\u0105 nie tyle sprintera, co cz\u0142owieka w czasie biegu jest to, \u017ceby jak najszybciej znale\u017a\u0107 si\u0119 na linii mety. Bardziej koncentrujemy si\u0119 na ruchu poziomym, naprz\u00f3d, a ca\u0142kowicie zapominamy o ruchu do g\u00f3ry. To naturalne. Ale jak powiedzia\u0142o ju\u017c wielu wybitnych trener\u00f3w: “Sprint nie jest naturalny”. Przynajmniej nie w tym obszarze, gdzie w gr\u0119 wchodzi walka o medale. \u017beby wygrywa\u0107 o tysi\u0119czne cz\u0119\u015bci sekundy potrzeba czego\u015b wi\u0119cej. Koncentruj\u0105 si\u0119 na tym najlepsi. Ale Ci najlepsi trenerzy, jak np. PJ Vazel, czy S. Francis maj\u0105 te\u017c m\u0142odzie\u017c biegaj\u0105c\u0105 na poziomie 11.5\/100M. My\u015blicie, \u017ce ucz\u0105 ich inaczej?<\/p>\n

    <\/p>\n

    <\/p>\n

    \n

    “Trzeba zacz\u0105\u0107 bardzo, bardzo, bardzo wcze\u015bnie, poniewa\u017c nauka ruchu zajmuje miesi\u0105ce, a czasem lata w zale\u017cno\u015bci od \u015bwiadomo\u015bci motorycznej. Ludzie nie zdaj\u0105 sobie sprawy, \u017ce sprint jest umiej\u0119tno\u015bci\u0105 i je\u015bli nie zaczn\u0105 wcze\u015bnie, pogrzebi\u0105 swoje szanse na dobry wynik.”<\/em> (Vincent Anderson)<\/p>\n<\/blockquote>\n

    <\/p>\n

    <\/p>\n

    Zawodnikom, jak i trenerom si\u0119 tylko wydaje, \u017ce je\u015bli doprowadzili zawodnika np. do poziomu 10.3 sekundy, bez modelu mechanicznego, tzn., \u017ce znaj\u0105 spos\u00f3b. Po pierwsze myl\u0105 technik\u0119 z mechanik\u0105, a po drugie nie uwzgl\u0119dniaj\u0105 wypadkowych zastosowanego planu. W rezultacie ich zawodnicy wchodz\u0105 czasem i na poziom mi\u0119dzynarodowy, ale nigdy nie dostan\u0105 szansy walki o medale. Po prostu uznaj\u0105, \u017ce cia\u0142o powiedzia\u0142o “do\u015b\u0107”, a my zrobili\u015bmy, co trzeba. Cytowany Anderson w innym miejscu komentuje: “Pracujemy jak konie z ogromnym jako\u015bciowym po\u015bwi\u0119ceniem, ale i tak czujemy, \u017ce jeste\u015bmy w tyle”. Gra o setne sekundy nie ko\u0144czy si\u0119 na barierze 10.3, 10.1, czy 9.9 sekundy. Ca\u0142y czas jest co\u015b do odkrycia, a Dan Pfaff argumentuje, \u017ce dzi\u0119ki samej tylko mechanice mo\u017cna urwa\u0107 oko\u0142o 0.2-0.3 sekundy. Ci\u0119\u017ckie do wyobra\u017cenia, ale tej tezie dowodz\u0105 przyk\u0142ady najlepszych zawodnik\u00f3w \u015bwiata dla kt\u00f3rych przez d\u0142ugi czas wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce szczytem mo\u017cliwo\u015bci jest 10.05 sekundy, a potrafili granice przesun\u0105\u0107 o 0.2 sek. Robot\u0119 robi te\u017c czasem doping, ale nie podwa\u017ca warto\u015bci mechaniki i zastosowanego treningu.<\/p>\n

    <\/p>\n

    <\/p>\n

    Jak ju\u017c napisali\u015bmy wcze\u015bniej “naturaln\u0105 reakcj\u0105 nie tyle sprintera, co cz\u0142owieka w czasie biegu jest to, \u017ceby jak najszybciej znale\u017a\u0107 si\u0119 na linii mety.” Akcentujemy ruch poziomy, a ignorujemy pion. Prawdopodobnie wydaje nam si\u0119, \u017ce pracuj\u0105c bardziej nad odbiciem, b\u0119dziemy wolniejsi na skutek zbyt du\u017cej amplitudy ruch\u00f3w. Ka\u017cdy ze sprinter\u00f3w zna to uczucie, kiedy kto\u015b go mija na 80 metrze… pr\u00f3bujemy walczy\u0107, ci\u0105gn\u0105\u0107 za rywalem i nic z tego. A gdyby tak odpu\u015bci\u0107, skupi\u0107 si\u0119 na rytmie do ko\u0144ca?<\/p>\n

    <\/p>\n

    <\/p>\n

    Tutaj odzywa si\u0119 \u015bwiadomo\u015b\u0107 ruchu i si\u0142y pionowe. Paradoks logiki polega na tym, \u017ce odbijaj\u0105c si\u0119 do g\u00f3ry, skracamy krok, tak przynajmniej my\u015blimy. Tymczasem mocniejsze odbicie, to tak\u017ce wi\u0119ksza d\u0142ugo\u015b\u0107 kroku. Biegn\u0105c poruszamy si\u0119 z pr\u0119dko\u015bci\u0105 ponad 35 km\/h, kiedy odbijemy si\u0119 w g\u00f3r\u0119 zyskujemy czas lotu. Warto\u015bci\u0105 \u015bredni\u0105 czasu lotu jest wg wylicze\u0144 Manna 0.118 sek. dla kobiet i m\u0119\u017cczyzn. Tymczasem najlepsi lataj\u0105… d\u0142u\u017cej, bo 0.123 sekundy. Odbijaj\u0105c si\u0119 w g\u00f3r\u0119, lec\u0105 d\u0142u\u017cej, maj\u0105 te\u017c o 0.05 sekund wi\u0119cej czasu na przegrupowanie w powietrzu. Wykorzystuj\u0105 to w najlepszy mo\u017cliwy spos\u00f3b. Mo\u017cna te\u017c przesadzi\u0107 i \u0142\u0105cz\u0105c du\u017ce odbicie z “overstriding” osi\u0105ga\u0107 warto\u015b\u0107 o kilka tysi\u0119cznych przesadzon\u0105. Nie na tym powinni\u015bmy si\u0119 jednak koncentrowa\u0107. Poni\u017cej por\u00f3wnanie pionowych si\u0142 odbicia u zawodniczek poni\u017cej 14\/100M i 11\/100M:<\/p>\n

    <\/p>\n

    <\/p>\n

    \n
      \n
    • \n
      \"\"<\/figure>\n<\/li>\n<\/ul>\n<\/figure>\n

      <\/p>\n

      <\/p>\n

      R\u00f3\u017cnica w odchyleniu to 2 stopnie i to s\u0105 w\u0142a\u015bnie te detale, kt\u00f3re maj\u0105 wp\u0142yw na ko\u0144cowy wynik. Te 2 stopnie na ka\u017cdym kroku to ju\u017c bardzo spory zysk. \u017beby lepiej zobrazowa\u0107 r\u00f3\u017cnice w odbiciu, warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na r\u00f3\u017cnice przestrzenne mi\u0119dzy tu\u0142owiem zawodnika, a stop\u0105:<\/p>\n

      <\/p>\n

      <\/p>\n

      \n
        \n
      • \n
        \"\"<\/figure>\n<\/li>\n<\/ul>\n<\/figure>\n

        <\/p>\n

        <\/p>\n

        Trener powinien wychwytywa\u0107 te elementy bez u\u017cycia kamery. Wydaj\u0105 si\u0119 one by\u0107 niewielkie, ale sprawne oko wychwyci je jeszcze lepiej na \u017cywo, gdzie przy du\u017cych pr\u0119dko\u015bciach lepiej wida\u0107 orientacj\u0119 si\u0142. Konsekwecje 2 stopni wida\u0107 w czasie l\u0105dowania, gdzie rozstrza\u0142 mi\u0119dzy po\u0142o\u017ceniem kolan jest tak du\u017cy, \u017ce przyczynia si\u0119 m.in. do zwi\u0119kszenia si\u0142 hamuj\u0105cych\/d\u0142u\u017cszego podporu stopy, a w rezultacie do s\u0142abszego odbicia:<\/p>\n

        <\/p>\n

        <\/p>\n

        <\/p>\n

        <\/p>\n

        \n
          \n
        • \n
          \"\"<\/figure>\n<\/li>\n<\/ul>\n<\/figure>\n

          <\/p>\n

          <\/p>\n

          Kto\u015b mo\u017ce powiedzie\u0107, \u017ce przecie\u017c r\u00f3\u017cnice mi\u0119dzy s\u0142abymi zawodnikami, a elit\u0105 wynikaj\u0105 z samych tylko r\u00f3\u017cnic pr\u0119dko\u015bci. Nic bardziej mylnego. Poni\u017cej kolejny obrazek, gdzie pokazana jest sylwetka zawodniczki z rekordem \u017cyciowym 11.09\/100M. Podobne b\u0142\u0119dy:<\/p>\n

          <\/p>\n

          <\/p>\n

          \n
            \n
          • \n
            \"\"<\/figure>\n<\/li>\n<\/ul>\n<\/figure>\n

            <\/p>\n

            <\/p>\n

            Tak\u017ce najlepsi nie s\u0105 wolni od b\u0142\u0119d\u00f3w. Analiza setek film\u00f3w pokazuje, \u017ce im d\u0142u\u017cej trwa faza utrzymania pr\u0119dko\u015bci maksymalnej i jej spadku, tym trudniej kontrolowa\u0107 mechanik\u0119. Mimo wszystko je\u015bli co\u015b nas r\u00f3\u017cni od \u015bwiata do w\u0142a\u015bnie praca nad mechanik\u0105. To nie kolor sk\u00f3ry i doping. Te argumenty wygl\u0105daj\u0105 bardzo s\u0142abo, je\u015bli z dyskusji jest wy\u0142\u0105czony temat mechaniki.<\/p>\n

            <\/p>\n

            <\/p>\n

            Im dalej od \u015brodka ci\u0119\u017cko\u015bci l\u0105dujemy, co pokazuj\u0105 powy\u017csze zdj\u0119cia, tym dzia\u0142aj\u0105 na nas wi\u0119ksze si\u0142y hamowania. To obci\u0105\u017ca mi\u0119\u015bnie dwug\u0142owe zmuszone do wi\u0119kszego rozci\u0105gni\u0119cia, jak i przyczynia si\u0119 do rozproszenia efektu miotatycznego. Nasze bieganie nie wygl\u0105da wtedy, jak sprint, ale walka z samym sob\u0105 i dotyczy to sprinter\u00f3w o dowolnym stopniu zaawansowania. Z pewno\u015bci\u0105 wielu pami\u0119ta, jak w finale mistrzostw \u015bwiata “rozpad\u0142 si\u0119” Justin Gatlin. Nawet tak \u015bwietny sprinter jak on, nie by\u0142 wolny od b\u0142\u0119d\u00f3w. Bieg\u0142 bardzo dobrze przez 70 metr\u00f3w, ale kiedy zobaczy\u0142 k\u0105tem oka zbli\u017caj\u0105cego si\u0119 Bolta, wyd\u0142u\u017cy\u0142 krok\/zmieni\u0142 orientacje si\u0142 i przegra\u0142. Mieli\u015bmy w\u00f3wczas przygotowanego “gotowca” na stron\u0119 o tytule: “Gatlin mistrzem \u015bwiata”. Jego triumf po eliminacjach wydawa\u0142 si\u0119 pewny. Ale b\u0142\u0119dy jak wida\u0107 dotycz\u0105 ka\u017cdego. Oto ten bieg:<\/p>\n

            <\/p>\n